What an incredible experience! I just returned from an Arctic scientific expedition to learn about the people, habitat and environment of our Great White North. All I can say is “amazing!”

The Students on Ice (www.studentsonice.com) expedition consisted of 75 bright, enthusiastic students (and future leaders, I must say) and 30 scientists from around the world. I was fortunate enough to be awarded a Filter For Good grant by Brita (www.filterforgood.ca). Filter for Good is a program designed to educate Canadians on the impacts of bottled water waste. The people on the team that accompanied me on this expedition are some of the most incredible people I’ve met.

The Arctic and Antarctic Polar Regions are a window into the environmental future of our planet. In these areas, scientists can study ice sheets and better understand the future of climate change on Earth. With Students on Ice, we not only discussed these and other environmental problems, but also worked towards solutions that will guarantee future generations a greener, cleaner planet. We also worked with local Inuit and learned how the region is shaping Canadian identity.

The diverse animal life we encountered was so awe-inspiring and magnetic, we all wanted to see them at close range. On one particular Zodiac ride, after exploring the sea for about 10 minutes, we spotted a huge group of walruses just sitting on a very small piece of ice. As we slowly drifted towards them, we eventually ended up just 100 feet away.

The next highlight was the so-called “King of the Arctic,” a giant white polar bear. As it consumed the remaining carcass of an unfortunate seal, I just sat there for a long time and admired the majestic presence of such an amazing animal in its natural habitat. It then dawned on me how fragile life of any kind really is on our planet. Not many of us realize that the world around us is not just a place for us humans, it’s our ONLY home and one that also belongs to animals as well. By destroying it, we put our lives and those of future living generations in grave danger. I compare it to setting one’s house on fire and slowly watching it burn down. The only difference is that we are still in the house and there is nowhere else to go. If the house goes, so do we all.

On an average day during the expedition, we were woken up at 7:30 am (and I have to admit I wasn’t an early riser), had breakfast and began our trek. The most important thing to realize about the Arctic zone is almost too obvious: the cold. Even in the middle of summer, it can freeze if you don’t dress warmly, especially at night, and many of my colleagues were bundled up to keep warm. I love the cold, so this was just perfect weather for me.

Besides the treks, the lectures, the zodiac trips, and the participation in the lives of the people of the northern communities, what else can one do in the chilly summer weather? Go swimming, of course! Yes, you read correctly. We went swimming! I am justifiably proud to say that I was the second person on the expedition to go into the frigid water but the first to get my entire body underwater. Of course, the water was freezing. It was so cold that when I surfaced, I could barely breathe. After a while, my body got used to the temperature and it actually became a lot of fun. I went in three times at intervals because if you stay in too long, you can actually get hypothermia. We all screamed with both outright excitement and downright pain from the numbness in our bones.

Culturally, I was most impressed with the towns and communities we visited throughout the expedition. We stopped in a village called Kimmirut in the eastern part of Nunavut Territory, north of Quebec. Inhabited by about 450 people, it has two convenience stores, one school, one daycare, one souvenir shop and a few other buildings on the town’s main street.

As we were walking back to shore, we saw a local hunter with a seal he had caught, cutting and sharing the meat with the entire community. He told me that every time someone catches an animal, the entire village shares it to symbolize the importance of unity. The hunter explained that it was a long-standing tradition that existed for as long as he could remember. If we could apply that philosophy with the rest of the world, we could eradicate a lot of suffering and injustices at the moment. That was an unexpected but real learning experience for all of us.

Over the course of the expedition, the participants really bonded and became very close. We truly became a family and I will definitely miss Geoff Green, our expedition leader, waking us up every morning over the intercom with, “Good Morning, Students Ooooon Ice!” I will also miss Travis’ funny wisecracks, Vino’s crazy impressions, and everyone’s willingness to help. The expedition staff was incredibly supportive, very knowledgeable and always there to answer any question you had.

But as they say, all good things must come to an end. I learned so much on this trip, about myself and my surroundings and specifically the interplay of our actions on the environment. Being able to experience such raw beauty is inspiring and really makes you think about how important it is to protect our planet and not take it for granted. I am sincere when saying that I want to take even greater action in my endeavours to include environmental causes with my commitment to other social issues. I strongly believe they are not independent of each other, but very much interconnected.

This expedition has been an eye, soul, and mind opening experience for me and I will remember it for the rest of my life. I would sincerely like to thank Brita and Students On Ice for enabling me to participate and hopefully contribute to this remarkable journey and enlightening experience.

As they say in Inuktitut, the Aboriginal language of the region, “Qujannamiik” (Koo – Ya – Na - Meek). Until Next Time!

Mon Jouney arctique
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Quelle expérience incroyable ! Je suis juste retourné d'une expédition scientifique arctique pour me renseigner sur les personnes, l'habitat et l'environnement de notre grand nord blanc. Tout que je peux dire « stupéfie !  »

Les étudiants sur l'expédition de glace (www.studentsonice.com) se sont composés de 75 lumineux, d'étudiants enthousiastes (et de futurs chefs, je dois dire) et de 30 scientifiques de partout dans le monde. J'étais assez chanceux pour être attribué un filtre pour la bonne concession par Brita (www.filterforgood.ca). Le filtre pour de bon est un programme conçu pour instruire des Canadiens sur les impacts de la perte mis en bouteille de l'eau. Les personnes sur l'équipe qui m'a accompagné sur cette expédition sont certaines des personnes les plus incroyables que j'ai la met.

Les régions polaires arctiques et antarctiques sont une fenêtre dans le futur environnemental de notre planète. Dans ces secteurs, les scientifiques peuvent étudier des feuilles de glace et mieux comprendre le futur du changement de climat sur terre. Avec des étudiants sur la glace, nous avons non seulement discuté ces derniers et d'autres problèmes écologiques, mais avons également travaillé vers les solutions qui garantiront de futures générations une planète plus verte et plus propre. Nous avons également travaillé avec l'Inuit local et avons appris comment la région forme l'identité canadienne.

La vie animale diverse que nous avons rencontrée était ainsi intimider-inspirante et magnétique, nous avons tout voulu les voir à la gamme étroite. Sur un tour particulier de zodiaque, après avoir exploré la mer pendant environ 10 minutes, nous avons repèré un groupe énorme de walruses se reposant juste sur un morceau de glace très petit. Pendant que nous dérivions lentement vers eux, nous avons par la suite fini vers le haut de juste 100 pieds de distance.

Le prochain point culminant était le prétendu « roi de l'Arctique, » un ours blanc blanc géant. Car il a consommé la carcasse restante d'un joint malheureux, je juste me suis assis là pendant longtemps et ai admiré la présence majestueuse d'un animal si étonnant dans son habitat normal. Il a alors né sur moi comme la vie fragile de la sorte est vraiment sur notre planète. Pas bon nombre d'entre nous se rendent compte que le monde autour de nous n'est pas simplement un endroit pour nous des humains, il est des nos SEULEMENT à la maison et qui appartiennent également aux animaux aussi bien. En le détruisant, nous avons mis nos vies et ceux de futures générations vivantes dans le danger grave. Je le compare à placer la maison à un sur le feu et à l'observer lentement brûler vers le bas. La seule différence est que nous sommes toujours dans la maison et là sommes nulle part d'autre pour aller. Si la maison disparaît, ainsi nous tous.

Un jour moyen pendant l'expédition, nous avons été réveillés chez 7:30 AM (et moi doivent admettre que je n'étais pas une canalisation verticale tôt), avons pris le petit déjeuner et avons commencé notre voyage. La chose la plus importante à réaliser au sujet de la zone arctique est presque trop évidente : le froid. Même au milieu de l'été, il peut geler si vous ne vous habillez pas chaudement, particulièrement la nuit, et plusieurs de mes collègues étaient empaquetés jusqu'à la subsistance chaude. J'aime le froid, ainsi c'était juste temps parfait pour moi.

Sans compter que les voyages, les conférences, les voyages de zodiaque, et la participation aux vies des personnes des communautés nordiques, qu'on faire en été frais peut-il survit-il ? Allez nager, naturellement ! Oui, vous avez lu correctement. Nous sommes allés nager ! Je suis d'une manière justifiable fier de dire que j'étais la deuxième personne sur l'expédition à entrer dans l'eau glaciale mais la première pour obtenir mon corps entier sous-marin. Naturellement, l'eau gelait. Il faisait si froid que quand j'ai apprêté, je pourrais à peine respirer. Après un moment, mon corps s'est habitué à la température et c'est devenu réellement beaucoup d'amusement. Je suis entré dans trois à des intervalles parce que si vous restez dans trop long, vous pouvez réellement obtenir l'hypothermie. Nous avons tout crié avec tous les deux tout à fait l'excitation et la douleur directe de l'engourdissement dans des nos os.

Culturelement, j'ai été plus impressionné avec les villes et les communautés que nous avons rendues visite dans toute l'expédition. Nous nous sommes arrêtés dans un village appelé Kimmirut dans la partie orientale du territoire de Nunavut, nord du Québec. Habité par environ 450 personnes, il a deux bazarettes, une école, une garde, un magasin de souvenir et quelques autres bâtiments sur la rue principale de la ville.

Pendant que nous marchions de nouveau au rivage, nous avons vu un chasseur local avec un joint qu'il avait attrapé, coupant et partageant la viande avec la communauté entière. Il m'a dit que cela chaque fois quelqu'un des crochets un animal, le village entier le partage pour symboliser l'importance de l'unité. Le chasseur a expliqué que c'était une tradition de longue date pour laquelle a existé tant que il pourrait se rappeler. Si nous pourrions appliquer cette philosophie avec le reste du monde, nous pourrions supprimer beaucoup de souffrance et d'injustices à l'heure actuelle. C'était une expérience d'étude inattendue mais vraie pour tous les nous.

Au-dessus du cours en expédition, les participants ont vraiment collé et sont devenus très étroits. Nous sommes vraiment devenus une famille et je m'ennuierai certainement du vert de Geoff, notre chef d'expédition, nous réveillant vers le haut de chaque matin au-dessus de l'intercom avec, « bonjour, glace d'Ooooon d'étudiants ! » Je les wisecracks drôles m'ennuierai également de Travis', les impressions folles du vin, et chacun volonté d'aider. Le personnel d'expédition était incroyablement de support, très bien informé et répondre toujours là à n'importe quelle question que vous avez eue.

Mais comme ils disent, toutes les bonnes choses doivent se terminer. J'ai appris tellement en ce voyage, au sujet de me et mes environnements et spécifiquement l'effet de nos actions sur l'environnement. Pouvoir éprouver une telle beauté crue inspire et vraiment marque que vous pensez à à quel point elle importante est de protéger notre planète et de ne pas la prendre pour accordé. Je suis sincère en disant que je veux prendre encore une plus grande mesure dans mes efforts d'inclure des causes environnementales avec mon engagement à d'autres questions sociales. Je crois fortement qu'ils ne sont pas indépendant de l'un l'autre, mais tout d'abord relié ensemble.

Cette expédition a été un oeil, âme, et l'expérience d'ouverture d'esprit pour moi et moi se rappellera le pour le reste de ma vie. Je voudrais sincèrement remercier Brita et étudiants sur la glace de me permettre de participer et contribuer si tout va bien à ce voyage remarquable et d'éclairer l'expérience.

Comme ils disent dans Inuktitut, la langue indigène de la région, « Qujannamiik » (Koo - Ya - Na - doux). Jusqu'à prochaine Fois !

Mi Jouney ártico
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
¡Una qué experiencia increíble! Acabo de volver de una expedición científica ártica para aprender sobre la gente, el habitat y el ambiente de nuestro gran norte blanco. ¡Todo lo que puedo decir “está sorprendiendo! ”

Los estudiantes en la expedición del hielo (www.studentsonice.com) consistieron en 75 brillantes, estudiantes entusiásticos (y los líderes futuros, debo decir) y 30 científicos de alrededor del mundo. Era bastante afortunado ser concedido un filtro para la buena concesión por Brita (www.filterforgood.ca). El filtro para bueno es un programa diseñado para educar a canadienses en los impactos de la basura en botella del agua. La gente en el equipo que me acompañó en esta expedición es alguna de la gente más increíble que tengo met.

Las regiones polares árticas y antárticas son una ventana en el futuro ambiental de nuestro planeta. En estas áreas, los científicos pueden estudiar las hojas del hielo y entender mejor el futuro del cambio del clima en la tierra. Con los estudiantes en el hielo, no sólo discutimos éstos y otros problemas ambientales, pero también trabajamos hacia las soluciones que garantizarán las generaciones futuras un planeta más verde, más limpio. También trabajamos con el Inuit local y aprendimos cómo la región está formando identidad canadiense.

La vida animal diversa que encontramos era tan aterrorizar-inspirante y magnético, deseamos todo verlos en la gama cercana. En un paseo particular del zodiaco, después de explorar el mar por cerca de 10 minutos, manchamos un grupo enorme de walruses apenas que se sentaban en un pedazo muy pequeño de hielo. Mientras que mandilamos lentamente hacia ellos, terminamos eventual encima de apenas 100 pies lejos.

El toque de luz siguiente era el “rey supuesto del ártico,” un oso polar blanco gigante. Pues consumió la caparazón restante de un sello desafortunado, acabo de sentarme allí durante mucho tiempo y admiré la presencia majestuosa de un animal tan asombroso en su habitat natural. Entonces amaneció en mí cómo la vida frágil de la clase realmente está en nuestro planeta. No muchos de nosotros realizan que el mundo alrededor de nosotros no es justo un lugar para nosotros los seres humanos, él son nuestro SOLAMENTE caseros y que también pertenece a los animales también. Destruyéndolo, pusimos nuestras vidas y las de las generaciones vivas futuras en peligro grave. Lo comparo a fijar su casa en el fuego y lentamente a mirarla quemarse abajo. La única diferencia es que todavía estamos en la casa y allí somos en ninguna parte otra ir. Si va la casa, tan todos.

Por un día medio durante la expedición, nos despertaron en 7:30 (y yo tienen que admitir que no era una canalización vertical temprana), desayunábamos y comenzamos nuestro emigramos. La cosa más importante a realizar sobre la zona ártica es casi demasiado obvia: el frío. Incluso en el medio de verano, puede congelar si usted no viste con gusto, especialmente en la noche, y liaron muchos de mis colegas hasta la subsistencia caliente. Amo el frío, así que éste era apenas tiempo perfecto para mí.

¿Además de emigra, las conferencias, el zodiaco dispara, y la participación en las vidas de la gente de las comunidades norteñas, qué más puede una hacer en el verano frío resistió? ¡Vaya a nadar, por supuesto! Sí, usted leyó correctamente. ¡Fuimos a nadar! Soy justificable orgulloso decir que era la segunda persona en la expedición a entrar el agua frígida pero la primera para conseguir mi cuerpo entero subacuático. Por supuesto, el agua congelaba. Era tan frío que cuando emergí, podría respirar apenas. Un poco después, mi cuerpo consiguió utilizado a la temperatura y se convirtió en realmente muchos de diversión. Entré en tres veces en los intervalos porque si usted permanece en demasiado largo, usted puede conseguir realmente hipotermia. Gritamos todo con ambos francamente el entusiasmo y el dolor downright del entumecimiento en nuestros huesos.

Cultural, me impresionaron más con las ciudades y las comunidades que visitamos a través de la expedición. Paramos en una aldea llamada Kimmirut en la parte del este del territorio de Nunavut, norte de Quebec. Habitado por cerca de 450 personas, tiene dos almacenes de conveniencia, una escuela, una guardería, una tienda del recuerdo y algunos otros edificios en la calle principal de la ciudad.

Mientras que caminábamos de nuevo a orilla, vimos a cazador local con un sello que él había cogido, cortando y compartiendo la carne con la comunidad entera. Él me dijo que eso cada vez alguien los retenes un animal, la aldea entera la comparta para simbolizar la importancia de la unidad. El cazador explicó que era una tradición de muchos años para la cual existió mientras él podría recordar. Si podríamos aplicar esa filosofía con el resto del mundo, podríamos suprimir muchos de sufrimiento y de injusticias en el momento. Eso era una experiencia de aprendizaje inesperada pero verdadera para todos nosotros.

Sobre el curso de la expedición, los participantes realmente enlazaron e hicieron muy cercanos. Hicimos verdad una familia y faltaré definitivamente el verde de Geoff, nuestro líder de la expedición, despertándonos encima de cada mañana sobre el intercomunicador con, “buena mañana, hielo de Ooooon de los estudiantes!” También faltaré los wisecracks divertidos a Travis', las impresiones locas del vino, y cada una buena voluntad de ayudar. El personal de la expedición estaba increíblemente de apoyo, muy bien informado y siempre allí contestar a cualquier pregunta que usted tuviera.

Pero como dicen, todas las buenas cosas deben acabar. Aprendí tanto en este viaje, sobre me y mis alrededores y específicamente la interacción de nuestras acciones en el ambiente. El poder experimentar tal belleza cruda está inspirando y realmente las marcas que usted piensa de cómo es importante es proteger nuestro planeta y no tomarlo para concedido. Soy sincero al decir que deseo tomar incluso la mayor acción en mis esfuerzos para incluir causas ambientales con mi comisión a otras ediciones sociales. Creo fuertemente que no son independiente de uno a, pero mucho interconectado.

Esta expedición ha sido un ojo, alma, y la experiencia de la abertura de la mente para mí y mí lo recordará para el resto de mi vida. Quisiera sinceramente agradecer Brita y a estudiantes en el hielo por permitirme participar y esperanzadamente contribuir a este viaje notable y aclarar experiencia.

Como dicen en Inuktitut, la lengua aborigen de la región, “Qujannamiik” (Koo - Ya - Na - manso). ¡Hasta Vez siguiente!

Il mio Jouney artico
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Ché esperienza incredibile! Ho rinviato appena da una spedizione scientifica artica per imparare circa la gente, l'habitat e l'ambiente del nostro nord bianco grande. Tutto che possa dire “sta stupendo! „

Gli allievi sulla spedizione del ghiaccio (www.studentsonice.com) hanno consistito di 75 luminosi, degli allievi entusiastici (e capi futuri, devo dire) e di 30 scienziati intorno al mondo. Ero abbastanza fortunato ricevere un filtro per la buona concessione da Brita (www.filterforgood.ca). Il filtro per buon è un programma destinato per istruire i canadesi sugli effetti dello spreco in bottiglia dell'acqua. La gente sulla squadra che lo ha accompagnato su questa spedizione è alcuna della gente che più incredibile ho met.

Le regioni polari artiche ed antartiche sono una finestra nel futuro ambientale del nostro pianeta. In queste zone, gli scienziati possono studiare i fogli del ghiaccio e capire più meglio il futuro del cambiamento di clima su terra. Con gli allievi su ghiaccio, non solo abbiamo discusso questi ed altri problemi ambientali, ma inoltre abbiamo lavorato verso le soluzioni che garantiranno le generazioni future un pianeta più verde e più pulito. Inoltre abbiamo lavorato con il Inuit locale ed abbiamo imparato come la regione sta modellando l'identità canadese.

La vita che animale varia abbiamo incontrato era così awe-ispirante e magnetico, interamente abbiamo desiderato vederli a gamma vicina. Su un giro particolare dello Zodiac, dopo l'esplorazione del mare per circa 10 minuti, abbiamo macchiato un gruppo enorme dei walruses che si siedono appena su una parte di ghiaccio molto piccola. Mentre siamo andato alla deriva lentamente verso loro, finalmente ci siamo conclusi su appena 100 piedi via.

Il punto culminante seguente era il cosiddetto “re dell'Artide,„ un orso polare bianco gigante. Poichè ha consumato la carcassa restante di una guarnizione sfavorevole, mi sono seduto appena a lungo là ed ho ammirato la presenza maestosa di così animale stupefacente nel relativo habitat naturale. Allora ha albeggiato su me come la durata fragile affatto del genere realmente è sul nostro pianeta. Non molti di noi si rendono conto che il mondo intorno noi non è giusto un posto per noi esseri umani, esso sono il nostri SOLTANTO domestico e che inoltre appartiene agli animali pure. Distruggendolo, abbiamo messo le nostre vite e quelle delle generazioni viventi future nel pericolo grave. Lo confronto alla regolazione della sua casa su fuoco e lentamente a guardarla bruciarmi giù. L'unica differenza è che siamo ancora nella casa e là è in nessun posto altra andare. Se la casa va, così tutti.

Un giorno medio durante la spedizione, siamo stati svegliati a 7:30 (ed io devono ammettere che non ero una colonna montante in anticipo), abbiamo mangiati la prima colazione ed abbiamo cominciato il nostro viaggio. La cosa più importante da realizzare circa la zona artica è quasi troppo evidente: il freddo. Anche nel mezzo dell'estate, può congelare se non vi vestite calorosamente, particolarmente alla notte e molti dei miei colleghe fossero impacchettati fino alla conservazione calda. Amo il freddo, in modo da questo era appena tempo perfetto per me.

Oltre ai viaggi, alle conferenze, ai viaggi dello zodiac ed alla partecipazione alle vite della gente delle Comunità nordiche, che altro può una fare di estate fredda espone all'aria? Vada nuotare, naturalmente! Sì, avete letto correttamente. Siamo andato nuotare! Sono in conformità della legge fiero dire che ero la seconda persona sulla spedizione da entrare nell'acqua frigid ma nel prima per ottenere il mio intero corpo subacqueo. Naturalmente, l'acqua stava congelando. Era così freddo che quando sono emerso, potrei respirare a mala pena. Dopo un istante, il mio corpo ha ottenuto usato alla temperatura e realmente si è trasformato in in divertimento molto. Sono andato in tre volte a intervalli perché se rimanete in troppo lungo, potete realmente ottenere l'ipotermia. Interamente abbiamo gridato con entrambi completamente l'eccitamento ed il dolore downright dall'intorpidimento in nostre ossa.

Culturalmente, più sono stato impressionato con le città e le Comunità che abbiamo visitato durante la spedizione. Ci siamo arrestati in un villaggio denominato Kimmirut nella parte orientale del territorio di Nunavut, nord della Quebec. Abitato da circa 450 genti, ha due depositi di convenienza, una scuola, l'una guardia, un negozio del ricordo ed alcune altre costruzioni sulla via principale della città.

Mentre stavamo camminando di nuovo al puntello, abbiamo visto un cacciatore locale con una guarnizione che aveva interferito, tagliando e ripartendo la carne con l'intera Comunità. Mi ha detto che quello sempre qualcuno fermi un animale, l'intero villaggio lo ripartisse per simbolizzare l'importanza di unità. Il cacciatore ha spiegato che era una tradizione di vecchia data che ha esistito per finchè potrebbe ricordarsi di. Se potessimo applicare quella filosofia con il resto del mondo, potremmo sradicare il suffering molto ed i injustices al momento. Quella era un'esperienza di apprendimento inattesa ma reale per tutti noi.

Sopra il corso della spedizione, i partecipanti realmente hanno legato e diventato molto vicini. Allineare siamo diventato una famiglia e definitivamente sig.na il verde del Geoff, il nostro capo di spedizione, svegliante li su ogni mattina sopra il citofono con, “buona mattina, ghiaccio di Ooooon degli allievi!„ Inoltre sig.na wisecracks divertenti del Travis', impressioni pazzesche del Vino e tutta compiacenza aiutare. Il personale di spedizione era incredibilmente di appoggio, molto informato e sempre là rispondere a tutta la domanda ch'avete avuti.

Ma come dicono, tutte le buone cose devono terminare. Ho imparato così tanto su questo viaggio, circa me ed i miei dintorni e specificamente l'interazione delle nostre azioni sull'ambiente. Potere avvertire tale bellezza grezza sta ispirando e realmente marche che pensate a quanto importante è di proteggere il nostro pianeta e di non prenderlo per assegnato. Sono sincero quando dice che desidero intraprendere ancora l'azione più grande nelle mie attività includere le cause ambientali con il mio impegno ad altre edizioni sociali. Credo fortemente che non siano indipendente da a vicenda, ma molto collegato.

Questa spedizione è stata un occhio, anima e l'esperienza di apertura di mente per me ed io se lo ricorderà per il resto della mia vita. Vorrei francamente ringraziare Brita e gli allievi su ghiaccio per permettermi di partecipare ed eventualmente contribuire a questo viaggio notevole ed il chiarimento dell'esperienza.

Come dicono in Inuktitut, la lingua aborigena della regione, “Qujannamiik„ (Koo - Ya - Na - Meek). Fino a Volta seguente!

Mein arktisches Jouney
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Eine was für unglaubliche Erfahrung! Ich kam gerade von einer arktischen wissenschaftlichen Expedition zurück, um über die Leute, den Lebensraum und das Klima unseres großen weißen Nordens zu erlernen. Alles, das ich sagen kann, „überrascht! “

Die Kursteilnehmer auf Expedition des Eises (www.studentsonice.com) bestanden 75 hell, enthusiastischen Kursteilnehmern (und zukünftige Führer, muß ich sagen) und aus 30 Wissenschaftlern um von der Welt. Ich war genug glücklich, einen Filter für gute Bewilligung von Brita (www.filterforgood.ca) zugesprochen zu werden. Filter für gutes ist ein Programm, das entworfen ist, um Kanadier auf den Auswirkungen der abgefüllten Wasservergeudung zu erziehen. Die Leute auf der Mannschaft, die mich auf dieser Expedition begleitete, sind einige der unglaublichsten Leute, die ich Met. habe.

Die arktischen und antarktischen polaren Regionen sind ein Fenster in die Klimazukunft unseres Planeten. In diesen Bereichen können Wissenschaftler Eisblätter studieren und die Zukunft der Klimaänderung auf Masse besser verstehen. Mit Kursteilnehmern auf Eis, besprachen wir nicht nur diese und andere Umweltprobleme, aber arbeiteten auch in Richtung zu den Lösungen, die zukünftigen Erzeugungen ein grünerer, saubererer Planet garantieren. Wir auch arbeiteten mit lokalem Inuit und erlernten, wie die Region kanadische Identität formt.

Das verschiedene Tierleben, das wir antrafen, war so beeindrucken-anspornend und magnetisch, wollten wir ganz sie an der nahen Strecke sehen. Auf einer bestimmten Tierkreisfahrt nachdem wir das Meer für ungefähr 10 Minuten erforscht hatten, beschmutzten wir eine sehr große Gruppe Walruses, die gerade auf einem sehr kleinen Stück Eis sitzen. Während wir langsam in Richtung zu ihnen trieben, beendeten wir schließlich herauf gerade 100 Fuß weg.

Der folgende Höhepunkt war der sogenannte „König der Arktis,“ ein riesiger weißer polarer Bär. Da es die restliche Karkasse einer unglücklichen Dichtung verbrauchte, saß ich gerade dort für eine lange Zeit und bewunderte das majestätische Vorhandensein solch eines erstaunlichen Tieres in seinem natürlichen Lebensraum. Es dämmerte dann auf mir, wie zerbrechliches Leben irgendwie der Art wirklich auf unserem Planeten ist. Nicht viele von uns stellen, daß die Welt um uns nicht ein Platz für uns Menschen gerecht ist, es ist unser NUR Haupt- und fest, das auch Tieren außerdem gehört. Indem wir es zerstörten, setzten wir unsere Leben und die der zukünftigen lebenden Erzeugungen in ernste Gefahr ein. Ich vergleiche es mit der Einstellung des Einerhauses auf Feuer und es langsam aufpassen, unten zu brennen. Der einzige Unterschied ist, daß wir noch im Haus sind und dort nirgendwo zu gehen sonst sind. Wenn das Haus geht, so alle wir.

An einem durchschnittlichen Tag während der Expedition, wurden wir bei 7:30 morgens aufgewacht (und ich müssen zulassen, daß ich nicht ein früher Aufbruch war), frühstückten und anfingen unseren Trek. Die wichtigste über die arktische Zone zu verwirklichen Sache, liegt fast zu auf der Hand: die Kälte. Sogar mitten in Sommer, kann es einfrieren, wenn Sie warm, nicht besonders nachts ankleiden und viele meiner Kollegen bis zum warmen Unterhalt zusammengerollt wurden. Ich liebe die Kälte, also war dieses gerade vollkommenes Wetter für mich.

Außer den Treks, den Vorträgen, den Tierkreisreisen und der Teilnahme an den Leben der Leute der Nordgemeinschaften, was sonst kann eine am kühlen Sommer tun verwittert? Gehen Sie zu schwimmen, selbstverständlich! Ja lasen Sie richtig. Wir gingen zu schwimmen! Ich bin berechtigt stolz, zu sagen, daß ich die zweite Person auf der Expedition war, zum in das kalte Wasser aber in das erste einzusteigen, zum meines gesamten Körpers Unterwasser zu erhalten. Selbstverständlich fror das Wasser ein. Es war so kalt, daß, als ich auftauchte, ich kaum atmen könnte. Nach einer Weile erhielt mein Körper zur Temperatur verwendet und es wurde wirklich eine Menge Spaß. Ich ging in dreimal in Abständen, weil, wenn Sie in zu langem bleiben, Sie Hypothermie wirklich erhalten können. Wir schrieen ganz mit beiden völlig Aufregung und die absoluten Schmerz von der Betäubung in unseren Knochen.

Kulturell wurde ich am meisten mit den Städten und den Gemeinschaften beeindruckt, die wir während der Expedition besuchten. Wir stoppten in einem Dorf, das Kimmirut im östlichen Teil der Nunavut Gegend, Norden von Quebec genannt wurde. Bewohnt durch ungefähr 450 Leute, hat es zwei Nachbarschaftsläden, eine Schule, eine Kindertagesstätte, ein Andenkengeschäft und einige andere Gebäude auf der Hauptstraße der Stadt.

Während wir zurück zu Ufer gingen, sahen wir einen lokalen Jäger mit einer Dichtung, die er sich verfangen hatte und schnitten und teilen das Fleisch mit der gesamten Gemeinschaft. Er erklärte mir, daß dem jedesmal jemand Verriegelungen ein Tier, das gesamte Dorf es teilt, um den Wert der Einheit zu symbolisieren. Der Jäger erklärte, daß es eine althergebrachte Tradition war, die bestand für, solange er sich erinnern könnte. Wenn wir diese Philosophie mit dem Rest der Welt anwenden könnten, könnten wir eine Menge im Augenblick leiden und Unrecht ausrotten. Die war eine unerwartete aber reale Lernenerfahrung für alle uns.

Über dem Kurs der Expedition, banden die Teilnehmer wirklich ab und wurden sehr nah. Wir wurden wirklich eine Familie und ich vermisse Geoff definitiv Grün, unseren Expeditionführer und wecke uns herauf jeden Morgen über der Wechselsprechanlage mit, „guter Morgen, Kursteilnehmer Ooooon Eis!“ auf Ich vermisse Travis auch' lustige wisecracks, verrückte Eindrücke des Vinos und jeder Bereitwilligkeit zu helfen. Der Expeditionpersonal war unglaublich unterstützend sehr kenntnisreich, und, jede mögliche Frage immer dort zu beantworten, die Sie hatten.

Aber, wie sie sagen, müssen alle guten Sachen zu einem Ende kommen. Ich erlernte soviel auf dieser Reise, über mich und meine Umlagerungen und spezifisch die Wechselwirkung unserer Tätigkeiten auf dem Klima. In der Lage sein, solche rohe Schönheit zu erfahren spornt an und wirklich Marken, die Sie denken an, wie wichtig sie, unseren Planeten zu schützen und ihn für bewilligt nicht zu nehmen ist. Ich bin aufrichtig, wenn ich sage, daß ich sogar grössere Maßnahmen in meinen Bemühungen ergreifen möchte, Klimaursachen mit meiner Verpflichtung zu anderen Sozialausgaben einzuschließen. Ich glaube stark, daß sie nicht Unabhängiges von einander sind, aber sehr viel zusammengeschalten.

Diese Expedition ist ein Auge, Seele gewesen, und Sinnesöffnung Erfahrung für mich und mich erinnert sich an es für den Rest meines Lebens. Ich möchte herzlichst Brita und Kursteilnehmern auf Eis für das Ermöglichen ich, zu dieser bemerkenswerten Reise teilzunehmen und hoffnungsvoll beizutragen und das Erleuchten von Erfahrung danken.

Wie sie in Inuktitut sagen, die eingeborene Sprache der Region, „Qujannamiik“ (Koo - Ya - Na - mild). Bis folgendes Mal!

Meu Jouney ártico
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Que experiência incredible! Eu retornei apenas de uma expedição científica ártica para aprender sobre os povos, o habitat e o ambiente de nosso norte branco grande. Tudo que eu posso dizer “se está espantando! ”

Os estudantes na expedição do gelo (www.studentsonice.com) consistiram em 75 brilhantes, em estudantes entusiásticos (e os líderes futuros, eu devo dizer) e em 30 cientistas em torno do mundo. Eu era afortunado bastante ser concedido um filtro para a concessão boa por Brita (www.filterforgood.ca). O filtro para bom é um programa projetado educar canadenses nos impactos do desperdício bottled da água. Os povos na equipe que me acompanhou nesta expedição são alguns dos povos que os mais incredible eu tenho o met.

As regiões polares árticas e Antarctic são uma janela no futuro ambiental de nosso planeta. Nestas áreas, os cientistas podem estudar folhas do gelo e mais melhor compreender o futuro da mudança do clima na terra. Com os estudantes no gelo, nos nós discutidos não somente estes e outros problemas ambientais, mas trabalhados também para as soluções que garantirão as gerações futuras um planeta mais verde, mais limpo. Nós também trabalhamos com Inuit local e aprendemos como a região está dando forma à identidade canadense.

A vida onde animal diversa nós encontramos era assim awe-inspirando e magnético, nós quisemos toda vê-los na escala próxima. Em um passeio particular do Zodiac, após ter explorado o mar por aproximadamente 10 minutos, nós manchamos um grupo enorme dos walruses que sentam-se apenas em uma parte muito pequena de gelo. Enquanto nós drifted lentamente para eles, nós terminamos eventualmente acima de apenas 100 pés afastado.

O destaque seguinte era o “rei so-called do ártico,” um urso polar branco gigante. Porque consumiu a carcaça restante de um selo infeliz, eu sentei-me apenas lá por muito tempo e admirei-me a presença majestosa de um animal tão surpreendente em seu habitat natural. Dawned então em mim como a vida frágil do tipo está realmente em nosso planeta. Não muitos de nós realizam que o mundo em torno de nós não é justo um lugar para nós seres humanos, ele são nossos SOMENTE home e que pertence também aos animais também. Destruindo o, nós pusemos nossas vidas e aquelas das gerações vivas futuras no perigo grave. Eu comparo-o a ajustar one casa no fogo e lentamente a prestar-lhe atenção queimar-se para baixo. A única diferença é que nós estamos ainda na casa e lá somos em nenhuma parte outra ir. Se a casa for, assim nós todos.

Em um dia médio durante a expedição, nós fomos acordados em 7:30 am (e mim têm que admitir que eu não era um riser adiantado), comemos o pequeno almoço e começamos nosso trek. A coisa a mais importante a realizar sobre a zona ártica é quase demasiado óbvia: o frio. Mesmo no meio do verão, pode congelar-se se você não se vestir calorosamente, especialmente na noite, e muitos de meus colegas estiverem empacotados até o sustento morno. Eu amo o frio, assim que este era apenas tempo perfeito para mim.

Além dos treks, dos lectures, dos desengates do zodiac, e da participação nas vidas dos povos das comunidades do norte, que outro pode uma fazer no verão chilly resiste? Vá nadar, naturalmente! Sim, você leu corretamente. Nós fomos nadar! Eu sou justifiably orgulhoso dizer que eu era a segunda pessoa na expedição a entrar na água frigid mas no primeira para começar meu corpo inteiro subaquático. Naturalmente, a água estava congelando-se. Estava assim frio que quando eu aplainei, eu poderia mal respirar. Após um quando, meu corpo começou usado à temperatura e transformou-se realmente muitos do divertimento. Eu fui em três vezes em intervalos porque se você permanecesse em demasiado longo, você pode realmente começar o hypothermia. Nós gritamos toda com ambos outright o excitamento e a dor downright do numbness em nossos ossos.

Culturally, eu fui imprimido mais com as cidades e as comunidades que nós visitamos durante todo a expedição. Nós paramos em uma vila chamada Kimmirut na parte oriental do território de Nunavut, norte de Quebeque. Habitado por aproximadamente 450 povos, tem duas lojas de conveniência, uma escola, um daycare, uma loja da lembrança e alguns outros edifícios na rua principal da cidade.

Enquanto nós estávamos andando para trás à costa, nós vimos um caçador local com um selo que tinha travado, cortando e compartilhando da carne com a comunidade inteira. Disse-me que isso todas as vezes alguém prendedores um animal, a vila inteira compartilha d para symbolize a importância da unidade. O caçador explicou que era uma tradição long-standing que existisse para contanto que poderia recordar. Se nós poderíamos aplicar essa filosofia com o descanso do mundo, nós poderíamos eradicate muitos de sofrer e de injustices neste momento. Aquela era uma experiência de aprendizagem inesperada mas real para todos nós.

Sobre o curso da expedição, os participants realmente ligaram-se e tornaram-se muito próximos. Nós transformamo-nos verdadeiramente uma família e eu faltarei definitivamente o verde de Geoff, nosso líder da expedição, acordando nos acima de cada manhã sobre o intercom com, “manhã boa, gelo de Ooooon dos estudantes!” Eu faltarei também wisecracks engraçados de Travis', impressões loucas do Vino, e todos voluntariedade ajudar. A equipe de funcionários da expedição era incredibly de suporte, muito knowledgeable e para responder sempre lá a toda a pergunta que você tivesse.

Mas como dizem, todas as coisas boas devem vir a uma extremidade. Eu aprendi tanto neste desengate, sobre myself e meus arredors e especificamente o interplay de nossas ações no ambiente. Poder experimentar tal beleza crua está inspirando e realmente makes que você pensa sobre como importante é proteger nosso planeta e não fazer exame d para concedido. Eu sou sincere ao dizer que eu quero fazer exame mesmo de uma ação mais grande em meus esforços incluir causas ambientais com meu compromisso a outras edições sociais. Eu acredito fortemente que não são independent de se, mas interconectado muito muito.

Esta expedição foi um olho, alma, e a experiência da abertura da mente para mim e mim recordá-lo-á para o descanso de minha vida. Eu gostaria sincerely de agradecer Brita e estudantes no gelo para permitir-me de participar e contribuir esperançosamente a esta viagem notável e enlightening a experiência.

Como dizem em Inuktitut, a língua Aboriginal da região, “Qujannamiik” (Koo - Ya - Na - Meek). Até Vez seguinte!

Min arktiska Jouney
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Ett vilket oerhört erfar! I som gås tillbaka precis från en arktisk vetenskaplig expedition för att lära om folket, livsmiljöen och miljön av vår stora vitnord. Alla som jag cannågot att säga ”förbluffar! ”

Bestod deltagarna på expedition för is (www.studentsonice.com) av 75 som var ljusa, entusiastiska deltagare (och framtida ledare, måste jag något att säga) och 30 forskare från runt om världen. Jag var gynnsam nog att tilldelas en filtrera för godalån av Brita (www.filterforgood.ca). Filtrera för goda är ett program som planläggs för att utbilda kanadensare på, får effekt av buteljerat bevattnar förloradt. Folket på laget, som medföljde mig på denna expedition, är några av det mest oerhörda folket som jag har met.

Arktisken och de Antarctic polara regionerna är ett fönster in i den miljö- framtiden av vårt planet. I dessa områden can forskare studieis täcker, och bättre förstå framtiden av klimatförändring på jord. Med deltagare på is, oss som diskuteras inte endast dessa och andra miljö- problem, men fungeras också in mot lösningar som ska framtida utvecklingar för garanti ett mer grön mer ren planet. Vi fungerade också med lokalinuiten och lärt hur regionen formar kanadensisk identitet.

Det olika djurlivet som vi mötte, var, så awe-inspirera och magnetiskt, önskade vi all att se dem på slutet spänna. På en särskild Zodiacritt når undersökning av havet för omkring 10, noterar, oss som är prickiga en enorm grupp av walruses som rättvist sammanträde på ett mycket litet lappar av is. Som vi drev långsamt in mot dem, avslutade vi slutligen upp rättvis 100 fot bort.

Den nästa viktign var den so-called ”konungen av arktisken,” en polar björn för jätte- vit. Försegla, som det konsumerade det resterande kadavret av en olycksfågel, satt beundrade I precis där på länge och den majestätiska närvaroen av ett sådan fantastiskt djur i dess naturliga livsmiljö. Det grydde därefter på mig hur bräckligt liv av någon sort är egentligen på vårt planet. Inte många av oss realiserar, att världen runt om oss inte är rättvis en förlägga för oss människor, det är vår ENDAST hem och som hör hemma också till djur som väl. Genom att förstöra det, satte vi våra liv och de av framtida bosatt utvecklingar i allvarlig fara. Jag jämför det till inställning av ens hus avfyrar på, och långsamt hålla ögonen på det att bränna besegra. Den enda skillnaden är, att vi är stilla i huset och där är ingenstans annars som går. Om huset går, alla så vi.

På en genomsnittlig dag under expeditionen vaknades hade började vi upp på den 7:30 förmiddagen (och mig måste att medge mig inte var en tidig sortriser), frukosten och vår trek. Den mest viktig sak som ska realiseras om arktisken, zonplanerar är nästan för tydlig: förkylningen. Även i en mitt av sommaren, kan det frysa, om du inte klär varmt, speciellt på natten, och många av min kollegor var den varma buntade upp till uppehället. Jag älskar förkylningen, så denna var görar perfekt precis väder för mig.

Förutom treksna föreläser, zodiacen, och snubblar deltagande i liven av folket av de nordliga gemenskaperna, vad annat kan en göra i den kyliga sommaren rider ut? Gå att simma, naturligtvis! Ja läste du korrekt. Vi gick att simma! Förmiddag som I är stolt till något att säga, att jag var understödjapersonen på expeditionen som går in i det frigitt, bevattnar justifiably bara första för att få mitt helt förkroppsligar undervattens-. Naturligtvis fryste bevattna. Det var så kallt att, då jag ytbehandlade, jag kunde knappt andas. Efter en stund som är min förkroppsliga fånget van vid temperaturen, och det blev faktiskt ett raddagyckel. Jag gick i tre tider på mellanrum därför att, om du staget i för långt, dig kan faktiskt få hypothermia. Vi skrek all med både fullständig spänning och smärtar riktigt från numbnessen i våra ben.

Culturally var jag mest imponerad med townsna och gemenskaperna som vi besökte alltigenom expeditionen. Vi stoppade i en by som kallades Kimmirut i den östliga delen av det Nunavut territoriet, nord av Quebec. Bebott av omkring 450 bemanna, har det två servicebutiker, en skola, en daycare, shoppar en souvenir och några andra byggnader på town'sens huvudsakliga gata.

Som vi gick tillbaka till kusten, sågar vi en lokaljägare med en försegla som han hade fångat och bita och dela meaten med den hela gemenskapen. Han berättade mig att att varje tid någon fångar ett djur, den hela byn, delar det för att symbolisera betydelsen av enhet. Jägaren förklarade att det var en long-standing tradition som fanns för, så länge som han kunde minnas. Om vi kunde applicera den filosofi med vila av världen, kunde vi utrota raddalida och orättvisar på ögonblicket. Det var ett oväntat, men verkligt lära erfar för allihop.

Över jaga av expeditionen blev de egentligen obligations- deltagarna och mycket nära. Vi blev riktigt en familj, och jag ska bestämt gräsplan för missen Geoff, vår expeditionledare som vaknar oss upp varje morgon över intercomen med, ”den bra morgonen, deltagareOoooon is!”, Jag ska också roliga wisecracks för missen Travis', vinos galna intryck och alla villigheten för att hjälpa. Expeditionen bemannar var incredibly understöd, mycket kunnigt, och alltid där att svara några ifrågasätta dig hade.

Men som måste de något att säga, all bra saker komma till en avsluta. Lärd I så mycket på detta snubblar, om jag själv och min omgivning och specifikt samspelet av våra handlingar på miljön. Att vara kompetent att erfara sådan rå skönhet inspirerar och egentligen makes dig funderare om hur viktigt den är att skydda vårt planet och att inte ta det för beviljat. Ärlig förmiddag I, när ordstävet, att jag önskar att ta även mer stor handling i min strävan att inkludera miljö-, orsakar med min förpliktelse till annat samkväm, utfärdar. Jag tror starkt dem är inte vilden av varje annan, men mycket interconnected.

Denna expedition har varit en syna, soul och varar besvärad öppning erfar för mig, och jag ska minns den för vila av mitt liv. Jag skulle uppriktigt något liknande för att tacka Brita, och deltagare på is för att möjliggöra mig för att delta och hopefully bidra till denna anmärkningsvärda resa och enlightening erfar.

Som dem något att säga i Inuktitut, det Aboriginal språket av regionen, ”Qujannamiik” (Koo - Ya - ödmjuk Na -). Till nästa Time!

Мое ледовитое Jouney
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Что неимоверный опыт! Я как раз возвратил от ледовитой научной экспедиции для того чтобы выучить о людях, habitat и окружающей среде нашего большого белого севера. Все, котор я могу сказать «изумляет! »

Студенты на экспедиции льда (www.studentsonice.com) consist of 75 яркое, восторженные студенты (и будущие руководители, я должен сказать) и 30 научных работников from around the world. Я был удачен достаточно быть награженным фильтр для хорошего дара Brita (www.filterforgood.ca). Фильтр для хорошего будет программой конструированной для того чтобы дать образование чанадецам на ударах разлитого по бутылкам отхода воды. Люди на команде сопроводила меня на этой экспедиции некоторые из самых неимоверных людей, котор я имею cMet.

Ледовитыми и приантарктическими приполюсными зонами будут окно в относящое к окружающей среде будущее нашей планеты. В этих OBLASTях, научные работники могут изучить листы льда и более лучше понять будущее изменения климата на земле. С студентами на льде, мы not only обсудили эти и другие проблемы окружающей среды, но также работать к разрешениям которые гарантируют будущие поколения более зеленая, более чистая планета. Мы также работали с местным Inuit и учили как зона формирует канадскую тождественность.

Разнообразная животная жизнь, котор мы столкнулись была так awe-воодушевляющ и магнитно, мы совсем хотели увидеть их на близкое растояние. На одной определенной езде зодиака, после исследовать море на около 10 MINUT, мы запятнали огромную группу в составе walruses как раз сидя на очень малой части льда. По мере того как мы медленно перемещались к им, мы окончательн закончились вверх по как раз 100 футам прочь.

Следующим highlight был so-called «король арктики,» гигантский белый полярный медведь. По мере того как оно уничтожило остальную тушу несчастливого уплотнения, я как раз сидел там for a long time и восшхитил величественное присутсвие такого amazing животного в своем естественном habitat. Оно после этого рассвет на мне как утлая жизнь нисколько вида реально находится на нашей планете. Не много из нас осуществляют что мир вокруг нас не справедлив место для нас люди, оно наши ТОЛЬКО домашними и одним которое также принадлежит к животным также. Путем разрушать его, мы положили наши жизни и то из будущих living поколений в тягчайшую опасность. Я сравниваю его к устанавливать one 's дом на пожаре и медленно наблюдать, как она сгорело вниз. Единственная разница что мы находимся все еще в доме и там nowhere друг для того чтобы пойти. Если дом идет, то так делаем мы все.

На средний день во время экспедиции, мы были wake up на 7:30 am (и мне впустить я не было предыдущей рослостью), имели завтрак и начинали наш trek. Самая важная вещь, котор нужно осуществить о арктической зоне почти слишком очевидна: холод. Даже in the middle of лето, оно может замерзнуть если вы не одеваете тепло, специально на ноче, и много из моих коллегаов были bundled до содержания теплого. Я люблю холод, поэтому это была как раз совершенная погода для меня.

Кроме treks, лекций, отключений зодиака, и участия в жизнях людей северных общин, что еще консервирует одно делает в зябкой погоде лета? Пойдите поплавать, of course! Да, вы прочитали правильно. Мы пошли поплавать! Я закономерно самолюбив сказать что я был второй персоной на экспедиции, котор нужно пойти в frigid воду но первое для того чтобы получить мое все тело подводно. Of course, вода замерзала. Оно было настолько холодно что когда я отделал поверхность, я смог чуть-чуть вздохнуть. Через некоторое время, мое тело получило используемым к температуре и фактическ стало множеством потехи. Я пошел в 3 времена на интервалах потому что если вы остаетесь внутри слишком длинними, то вы можете фактическ получить гипотермию. Мы совсем screamed с обоими outright ободрение и downright боль от цепенения в наших косточках.

Культурно, я больше всего был впечатлен с городками и общинами, котор мы навестили в течении экспедиции. Мы остановили в вызванном селе Kimmirut в восточной части территории Nunavut, севере Квебека. Мне обитало в около 450 людьми, оно имеет 2 магазина удобства, одну школу, один daycare, один магазин сувенира и немного других зданий на улице городка GLAVNой.

По мере того как мы гуляли back to берег, мы увидели местный охотник с уплотнением, котор он уловил, режущ и мясо с всей общиной. Он сказал мне тому every time кто-то задвижки животное, все село делит его для того чтобы символизировать важность всеединства. Охотник объяснил что было многолетней традицией существовал для покуда он смог вспомнить. Если мы смогли приложить то общее соображение с rest of the world, то мы смогли искоренить множество терпеть и несправедливостей в настоящее время. То был непредвиденный но реальный учебный опыт для all of us.

Над курсом экспедиции, участники реально скрепили и стали очень близкими. Мы поистине стали семьей и я определенно пропущу зеленый цвет Geoff, наш руководителя экспедиции, просыпая мы вверх по каждому утру над внутренной связью с, «хорошее утро, лед Ooooon студентов!» Я также пропущу wisecracks Трэвис' funny, впечатления Vino шальные, и каждое готовность помочь. Штат экспедиции был неимоверно supportive, очень knowledgeable и всегда там ответить любой вопрос, котор вы имели.

Но по мере того как они говорят, все хорошие вещи должны прийти к концу. Я выучил so much на этом отключении, о себе и моих surroundings и специфически interplay наших действий на окружающей среде. Мочь испытать такую сырцовую красотку воодушевляет и реально модели, котор вы думаете о как важно они должен защитить нашу планету и не принять ее для после того как я дарены. Я задушевен говоря что я хочу принять даже большое действие в моей работе включить относящие к окружающей среде причины с моим принятием окончательного решения к другим социальным вопросам. Я сильно верю они не независимо себя, но very much после того как я соединено.

Этой экспедицией был глаз, душа, и опыт отверстия разума для меня и меня вспомнит его для остальноев моей жизни. Я задушевно хотел был бы возблагодарить Brita и студентов на льде для позволять я участвовать и hopefully способствовать к этому замечательному путешествию и просвещать опыт.

По мере того как они говорят в Inuktitut, аборигенный язык зоны, «Qujannamiik» (Koo - Ya - Na - безответный). До следующего времени!

Mijn NoordpoolJouney
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een welke ongelooflijke ervaring! Ik keerde enkel van een Noordpool wetenschappelijke expeditie over de mensen, de habitat en het milieu van het ons Groot Wit Noorden terug te leren. Alle kan ik zeggen „verbazend is! De“

studenten de expeditie bij van het Ijs (www.studentsonice.com) bestonden uit 75 heldere, enthousiaste studenten (en toekomstige leiders, moet ik zeggen) en 30 wetenschappers van rond de wereld. Ik was gelukkig genoeg om een Filter voor Goede toelage door Brita (www.filterforgood.ca) worden toegekend. De filter voor Goed is een programma dat wordt opgesteld om Canadezen op de effecten van gebotteld waterafval op te leiden. De mensen op het team dat me bij de deze expeditie begeleidde zijn een aantal van de meest ongelooflijke mensen ik met. heb.

De noordpool en Antarctische Polaire Gebieden zijn een venster in de milieutoekomst van onze planeet. Op deze gebieden, kunnen de wetenschappers ijsbladen bestuderen en beter de toekomst van klimaatverandering ter wereld Begrijpen. Met Studenten op Ijs, bespraken wij niet alleen deze en andere milieuproblemen, maar ook ijverden voor oplossingen die toekomstige generaties een groenere, schonere planeet zullen waarborgen. Wij werkten ook met lokale Inuit en leerden hoe het gebied Canadese eigenheid gestalte geeft.

Het diverse dierlijke leven dat wij was zo ontzagwekkend en magnetisch, wij allen gewild hen bij dichte waaier zien hebben ontmoet. Voor één bijzondere Zodiac rit, na het onderzoeken van het overzees ongeveer 10 minuten, bevlekten wij een reusachtige groep die walruses enkel op een zeer klein stuk van ijs zit. Aangezien wij langzaam naar hen afdreven, weg beëindigden wij enkel omhoog uiteindelijk 100 voet.

Het volgende hoogtepunt was de zogenaamde „Koning van het Noordpoolgebied,“ een reuze witte ijsbeer. Aangezien het het resterende karkas van een ongelukkige verbinding verbruikte, zat ik lange tijd en enkel bewonderde daar de majestic aanwezigheid van zulk een verbazende dier in zijn natuurlijke habitat. Het daagde toen op me hoe het breekbare leven van om het even welke soort werkelijk op onze planeet is. Niet realiseren velen van ons dat de wereld rond ons niet alleen een plaats voor ons mensen is, is het ons ENIG huis en één die ook eveneens tot dieren behoort. Door het te vernietigen, zetten wij ons leven en die van toekomstige het leven generaties in ernstig gevaar. Ik vergelijk het bij het plaatsen van zijn huis op brand en neer langzaam het letten van op het brandwond. Het enige verschil is dat wij nog in het huis zijn en er nergens anders om zijn te gaan. Als het huis gaat, dat wij allen.

Op een gemiddelde dag tijdens de expeditie, werden wij gewekt in 7:30 am (en ik moet toelaten ik geen vroeg stootbord) was, hadden ontbijt en begonnen met onze trek. Het belangrijkste ding over de Noordpoolstreek te realiseren is bijna duidelijk te: de koude. Zelfs in het midden van de zomer, kan het bevriezen als u zich niet warm, vooral bij nacht kleedt, en veel van mijn collega's om werden samengebundeld warm te houden. Ik houd van de koude, zodat was dit enkel perfect weer voor me.

Naast treks, de lezingen, de zodiac reizen, en de participatie in het leven van de inwoners van de noordelijke gemeenschappen, wat kan anders men in de koele zomer doorstaan doen? Ga zwemmend, natuurlijk! Ja, correct leest u. Wij gingen zwemmend! Ik ben verantwoord trots om te zeggen dat ik de tweede persoon op de expeditie in het frigid water maar de eerste was gaan mijn volledig lichaam onderwater krijgen. Natuurlijk, bevroor het water. Het was zo koud dat toen ik opdook, ik nauwelijks kon ademen. Na een tijdje, went mijn lichaam aan de temperatuur en het eigenlijk werd heel wat pret. Ik ging in drie keer met intervallen omdat als u in te lang blijft, u hypothermie kunt eigenlijk worden. Wij allen gilden met beide openlijke opwinding en volkomen pijn van de verdoofdheid in onze beenderen.

Cultureel, was ik het meest geïmponeerd met de steden en de gemeenschappen die wij door de expeditie hebben bezocht. Wij hielden in een dorp genoemd op Kimmirut in het oostelijke deel van Nunavut Grondgebied, het noorden van Quebec. Gewoond in door ongeveer 450 mensen, heeft het twee gemakopslag, één school, één opvang, één herinneringswinkel en een paar andere gebouwen op de belangrijkste straat van de stad.

Aangezien wij terug naar kust liepen, zagen wij een lokale jager met een verbinding die hij, snijdend en delend het vlees met de volledige gemeenschap had gevangen. Hij vertelde me dat telkens als iemand een dier vangt, het volledige dorp het deelt om het belang van eenheid te symboliseren. De jager verklaarde dat het een al lang bestaande traditie was die bestond zolang hij zich kon herinneren. Als wij die filosofie met de rest van de wereld konden toepassen, konden wij heel wat het lijden en onrechtvaardigheden op het ogenblik uitroeien. Dat was een onverwachte maar echte het leren ervaring voor wij allemaal.

Over de cursus van de expeditie, plakten de deelnemers werkelijk en werden zeer dicht. Wij echt werden een familie en ik zal absoluut Geoff Green, onze expeditieleider missen, die ons wekt elke ochtend over de intercom met, „Goede Ochtend, het Ijs van Ooooon van Studenten!“ Ik zal' grappige wisecracks ook Travis, de gekke indrukken van Vino, en de bereidheid van iedereen missen te helpen. Het expeditiepersoneel was steunend, ongelooflijk zeer goed geïnformeerd en altijd om om het even welke vraag daar te beantwoorden u had.

Maar zoals zij zeggen, moeten alle goede dingen eindigen. Ik leerde zo veel op deze reis, over mij en mijn omgeving en specifiek interactie van onze acties betreffende het milieu. Kunnen dergelijke ruwe schoonheid ervaren is inspirerend en maakt u werkelijk over hoe denken belangrijk het onze planeet moet beschermen en het niet nemen voor verleend. Ik ben oprecht wanneer het zeggen dat ik nog grotere actie in mijn inspanningen wil voeren om milieuoorzaken met mijn verplichting aan andere sociale kwesties te omvatten. Ik geloof sterk zij niet onafhankelijk van elkaar zijn, maar zeer onderling verbonden.

Deze expeditie is een oog, ziel, geweest en gelet op openings ervaring voor me en ik zal het voor de rest van mijn leven herinneren. Ik zou oprecht Brita en Studenten op Ijs voor het toelaten van me om hopelijk tot deze opmerkelijke reis deel te nemen en bij te dragen en het informeren van ervaring willen danken.

Zoals zij in Inuktitut zeggen, de Inheemse taal van het gebied, „Qujannamiik“ (Koo - Ya - Meek Na -). Tot Volgende Time!

[جووني] ي [أركتيك]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
ما خبرة غيرمعقول! أنا فقط رجعت من بعد [أركتيك] علميّة أن يعلم حول الالناس, موطن وبيئة من شمالنا عظيمة بيضاء. يذهل كلّ أنا يستطيع قلت "! "

تألّف الطالبات على جليد (www.studentsonice.com) بعث 75 ساطعة, طالبات متحمّسة (وزعيمات مقبلة, أنا ينبغي قلت) و30 عالمات [فروم رووند ث وورلد]. أنا كنت محظوظة بكفاية أن يكون منحت مرشح لمنحة جيّدة ب [بريتا] (www.filterforgood.ca). مرشح لجيّدة برنامج يصمّم أن يربّي كنديات على التأثير صدمة من يعبّأ ماء نفاية. الالناس على الفريق أنّ رافقني على هذا بعث بعض من الالناس غيرمعقول أكثر أنا أتلقّى [مت.].

ال [أركتيك] ومناطق قطبيّة قطبيّة نافذة داخل المستقبل بيجيّة من كوكبنا. في هذا مناطق, عالمات يستطيع درست جليد صفاح وعلى نحو أفضل فهمت المستقبل من مناخ تغير على أرض. مع طالبات على جليد, تناقش نحن ليس فحسب هذا وأخرى [إنفيرونمنتل بروبلم], غير أنّ أيضا عمل نحو حلول أنّ سيضمن أجيال مقبلة خضراء, كوكب نظيفة. نحن أيضا عملنا مع [إينويت] محلّية وعلم كيف المنطقة يكون يشكّل هوية كنديّة.

كان الحياة متنوّعة حيوانيّة نحن واجهنا هكذا [أو-ينسبيرينغ] ومغنطيسيّة, نحن جميعا أردنا أن يرىهم في مدى قريبة. على واحدة خاصّة دائرة الأبراج عمليّة ركوب, بعد يستكشف البحث ل حوالي 10 دقائق, [سبوتّد] نحن مجموعة ضخمة [ولروسس] فقط يجلس على قطعة صغيرة جليد جدّا. بما أنّ نحن ببطء انجرفنا نحو هم, أنهى نحن أخيرا فوق فقط 100 أقدام بعيدا.

كان الحدث هامّ تالية الما يسمّى "ملك من الالأقطار القطبيّة الشماليّة," دب عملاقة بيضاء قطبيّة. بما أنّ هو استهلك الهيكل متبقّي من ختم صوف تعيسة, جلس أنا فقط هناك [فور ا لونغ تيم] وأعجب الوجود فخمة من هذا حيوان مدهشة في موطنه طبيعيّة. هو بعد ذلك انبلج على ي كيف حياة هشّة من أيّ نوع حقّا يكون على كوكبنا. لا يحقّق كثير من نا أنّ العالم حول نا ليس صحيحة مكان ل نا أناس, هو نا فقط بيتيّ وواحدة أنّ أيضا ينتسب إلى حيوانات أيضا. ب يدمّر هو, وضع نحن حيواتنا وأنّ من أجيال مقبلة حيّة في خطر خطيرة. أنا أقارن هو إلى يثبت منزل [أن 'س] على نار وببطء يراقب هو أحرقت إلى أسفل. الفرق وحيد أنّ نحن بعد في المنزل وهناك إلى لا مكان أخرى أن يذهب. إن المنزل يذهب, هكذا يتمّ نحن كلّ.

على يوم معدّلة أثناء البعث, أفقت نحن كان في 7:30 قبل الظّهر (وأنا يضطرّ اعترفت أنا [ب] لم ماسورة صاعدة مبكّرة), تلقّى وجبة فطور وبدأ رحلت شاقةنا. الشيء مهمّة أكثر أن يحقّق حول المنطقة [أركتيك] تقريبا أيضا واضحة: البرن. حتّى [إين ث ميدّل وف] فصل صيف, هو يستطيع جمّدت إن أنت لا ترتدي [ورملي], خصوصا في ليلة, وكثير من زميلاتي كان حزمت حتّى كتيف دعم دافئة. أنا أحبّ البرد, لذلك كان هذا فقط طقس كاملة ل ي.

فضلا عن الرحلة شاقة, المحاضرات, الدائرة الأبراج رحلات, والمشاركة في الحيوات من الالناس من الجماعات شماليّة, [وهت لس] يستطيع واحدة أتمّت في الفصل صيف باردة جوّيت? ذهبت سابح, [أف كورس]! نعم, قرأ أنت بشكل صحيح. نحن ذهبنا سابح! أنا على حقّ فخورة أن يقول أنّ كان أنا الثاني شخص على البعد أن يذهب داخل الماء باردة غير أنّ الأولى أن يحصل جسمي كاملة تحت مائيّ. [أف كورس], جمّد الماء كان. هو كان هكذا باردة أنّ عندما سطّح أنا, أنا استطاع بشقّ النّفس تنفّست. بعد فترة, حصل جسمي يستعمل إلى الدرجة حرارة وهو واقعيّا أصبح [ا لوت] الحالة لهو. أنا ذهبت في ثلاثة أوقات في فاصلات لأنّ إن أنت تبقى في أيضا طويلة, أنت يستطيع واقعيّا حصلت انخفاض حرارة. نحن جميعا صرخنا مع كلا فورا إثارة وألم صرف من ال [نومبنسّ] في [بونس] نا.

ثقافيّا, استهويت أنا كان أكثر مع المدائن وجماعات نحن زرنا طوال البعد. نحن توقّفنا في قرية يدعى [كيمّيروت] في الجزء شرقيّة من [نونفوت] أرض, شمال كيباك. يسكن ب حوالي 450 الناس, يتلقّى هو اثنان ملاءمة مخازن, واحدة مدرسة, واحدة روضة أطفال, واحدة تذكار متجر و [ا فو] أخرى بنايات على المدينة شارع رئيسيّة.

بما أنّ نحن كان مشينا [بك تو] شاطئ, رأى نحن صياد محلّية مع ختم صوف هو كان قد مسك, يقطع ويشارك اللحظ مع الجماعة كاملة. هو قالني أنّ [إفري تيم] يشارك أحد ما مزاليج حيوان, القرية كاملة هو أن يرمز الأهمية الوحدة. فسّر الصياد أنّ هو كان تقليد قديم العهد أنّ تواجد ل [أس لونغ س] هو استطاع تذكّرت. إن نحن استطاع طبّقت أنّ فلسفة مع ال [رست وف ث وورلد], نحن استطاع استأصلت [ا لوت] من يعاني وظلم [أت ث مومنت]. أنّ كان غير متوقّع غير أنّ [لرن إكسبرينس] حقيقيّة ل كلّ من نا.

على المسلك من البعد, ربط المشتركات حقّا وأصبح جدّا قريبة. نحن حقّا أصبحنا أسرة وسيفتقد أنا بالتّأكيد [جوفّ] اللون الأخضر, نا بعد زعيمة, يصحونا فوق كلّ صباح على الاتّصال داخليّ مع, "صباح جيّدة, طالبات [أوووون] جليد!" أنا أيضا سأفتقد [ترفيس]' [ويسكركس] مضحكة, [فينو] إنطباعات مجنونة, و [إفرون'س] استعداد أن يساعد. البعد كان ملاكة بشكل لا يصدّق داعمة, جدّا حسن اطّلاع ودائما هناك أن يجيب أيّ سؤال أنت تلقّيت.

غير أنّ بما أنّ هم يقولون, كلّ أشياء جيّدة ينبغي أتيت إلى نهاية. أنا علمت كثيرا على هذا رحلة, حول بنفسي ومحيطاتي وخصوصا التفاعل من أعمالنا على البيئة. يلهم يكون يمكن أن يختبر هذا جمال خام وحقّا صنع أنت تفكّر حول كيف مهمّة هو يكون أن يحمي كوكبنا ولا أخذت هو ل يمنح. أنا يصدق عندما يقول أنّ يريد أنا أن يأخذ حتّى عمل عظيمة في جهودي أن يتضمّن أسباب بيجيّة مع تعهدي إلى أخرى إصدارات اجتماعيّة. أنا بقوّة أصدق ليس هم عضو مستقلّ من بعضهم بعضا, غير أنّ [فري موش] يرابط.

قد كان هذا بعد عين, روح, وعقل فتحة خبرة ل ي وأنا سيتذكّر هو للإستراحة من حياتي. أنا بإخلاص أحبّت أن يشكر [بريتا] وطالبات على جليد ل يمكّنني أن يساهم وبكل أمل أسهمت إلى هذا سفر ملحوظة وينير خبرة.

بما أنّ هم يقولون في [إينوكتيتثت], اللغة أروميّة من المنطقة, "[قوجنّمييك]" ([كوو] - [يا] - [نا] - حليمة). حتّى وقت تالية!